Poem of the day

தனிமையின் முதுமை

நெஞ்சில் பாசத்தை வைத்து 
நெருப்பை தான்  அள்ளி வைத்தது போல
பிள்ளைக்காக அன்பை பாய்ச்சி  
தன் இளைமையையும் இழந்து விட்டு

ஏனையவை கலையடி அகிலன் 16, September 2017 More

புரட்சி கவிதை

முற்ளிவாய்க்கால் மே - 18

சாந்தனேஷ்
18, May 2017
Views 894

குருவிகள் கூடுகளாய்
எம் வீடுகள் கலைந்தது..
எம் உறவுகள் நாதியாய்
கேட்பற்று கிடந்தது..

ஓடி,ஓடி
உருக்குலைந்து போக..
ஓவிய வாழ்க்கையாய்
உயிர்கள் நீரில் கரைந்தது.

நந்திக்கடல் முழுவதும்
எம் குருதிகள் கடலையும் மேவிக்கிடந்தது.
பதுங்கு குழியியும்
சவக் குழியாய் ஆனது.

உடைமைகள் அற்று,
உறவுகள் அற்று
எஞ்சி ஓடிய குற்றுயிர்களின் குறை உயிரும் பறிகொண்டது.

பேனா பிடித்த பிஞ்சுகள் கரங்களும்
வேலிகளில் வேய்ந்து கிடந்தது.
தொட்டில் குழந்தைகட்கு ஈக்களின் தாலாட்டை மட்டுமே
தந்து போனது.

வந்தோர்க்கு வாரி வழங்கிய தாய்க்குலங்கள்
முதமையில்
நகர்ந்திட திராணியற்று
சொட்டு நீரின்றி
செத்துக் கிடந்தது.

தேரோடிய வீதிகளில் எல்லாம்
பிரதிட்டை உடல்கள் குருதியேறி
விழிகள் பிதுங்கி
விண்ணோக்கி
வெறிச்சோடிக் கிடந்தது.

சனி விரதத்தில் விருந்தோம்பல் காகங்கள்
உயிரிலா எம் உறவுகள் விழிகள் குதறியது.

புல் தின்ற குற்றத்திற்காய்
எம் பசுக்களும் மாண்டு
புளுத்துக் கிடந்தது.

தாங்காத முல்லைக்கடல் பதறி அழுதது..
அதனோடும் பகை நின்று
எமை
கொன்று குவித்தது.
வேண்டாத கல்லையெல்லாம் கடவுள் என்று வேண்டி நிற்க..
குண்டு மழையிலே எம் உடல்கள் மிதந்தது.

கசங்கிய காகிதமாய்
உடுதுணியில்
ரத்தங்கள் உறைந்திருக்க..
மாதர் நெற்றிகளில்
பொட்டுக்களாய்
தோட்டாக்கள் துளையோடி நகர்ந்தது.

ஆயிரமாயிரம் கண்ணகிகள் கற்பை காலன் கதறடித்தும்..
அக்கினியை
எந்த சமுத்திரம்
முழுங்கி கிடந்தது..???