காதல் கவிதை

எனையறியாமல் மனம்பறித்தாய்..!

10, May 2016
Views 1077

சிந்தையி லூறிய செந்தமிழே - என்னைச்
சீண்டிடு முன்விழிப் பார்வைக ளே
எந்தப்பி றப்பதன் எச்சங்க ளோ - இன்னும்
என்னுயிர் ஆளுமுன் நாணங்களே !

பொன்னைநி கர்த்திடும் பூவிழியா - ளவள்
புன்னகை சிந்திடும் நாளினி லே
என்னுயி ரோசையு மேழிசையே - தரும்
ஏக்கங்க ளைந்தகம் இன்புறவே !

கண்ணைக்க வர்ந்திடுங் காரிகையா - ளவள்
காட்டிய அன்பிலும் பேரெழி லே
வண்ணக்க னாக்களும் வாய்மொழியா - குமே
வஞ்சிப்பெ யர்சொல்லித் தூங்கையி லே !

உன்னைநி னைத்திடும் போதினிலே - நெஞ்சில்
ஊர்மண்ணின் வாசனை வீசிடு தே
தன்னந்த னிமையைப் போக்கிடவே - நீயும்
தந்தாய்நி னைவுகள் ஆயிரமே !

கொஞ்சுங்கு ழந்தையைப் போலிருந்தே - மனங்
கொள்ளைய டிப்பவள் கூந்தலி லே
விஞ்சும்ம ணந்தரும் விந்தையுமே - மலர்
விண்டுவ ழிந்திடுந் தாதுகளே !

மந்தாரச் சோலையின் மாங்குயிலோ - வஞ்சி
மார்கழித் திங்களின் தண்ணொளி யோ
செந்தூரப் பூவிதழ்த் தேன்துளியோ - பாரி
சேவகஞ் செய்தமுல் லைக்கொடி யோ !

ஊடலைப் பூக்குமு தட்டழகே - காதல்
ஊறுமி ராகத்தின் மோகன மே
சேடலைப் போலிரு கன்னங்களே - அவள்
சீதைப்பி றப்பெனக் காட்டிடுமே !

ஆன்மாநி றைந்தவ ளேகிடவே - மின்னும்
ஆகாயத் தாரகை தோன்றலையே
தேன்மாந றுஞ்சோலை பூக்கலையே - வீசும்
தென்றல்த வழ்ந்திடக் காணலையே