காதல் கவிதை

அவள் என் கவிதை மொழி...!

07, February 2016
Views 1347

பாடும் கானம் பௌர்ணமி நிலவு
பைந்தமிழ் போற்றும்  காவியம் - நீ 
ஓடும் நிலவின் ஒளியில் வரைந்த
ஒப்பிலாத் தாரகை ஓவியம்
 
கனவோ நினைவோ கம்பன் கவியோ
காரிகை  உன்விழி  அறியேன் -தினம்
எனையே இழந்து  இதயம் எரித்தும்
என்னவள் உன்னைப் பிரியேன் !
 
மீண்டும் மீண்டும்  ஓயாத் தென்றல்
மெட்டிகள் போடும் சத்தம் -அவை
தீண்டத் தீண்டத் தினமும் ரசித்தேன்
தேனாய்  ஏறுது பித்தம் !
 
எல்லைகள் இல்லா வானம் போலே 
எதுகை தந்தாய் கவிக்கும் - விழி
வில்லைகள் தன்னால் வெறுப்பைத் தந்தால்
விழி..நீர் கொட்டித்  தவிக்கும் !
 
காலையில் உன்றன் கனவுகள் சுமக்கக்
காத்துக் கிடப்பேன் தினமும் - மலர்ச்
சோலையில் வீசும் சுகந்தம் உன்னால்ச் 
சொக்கிப் போகும் மனமும் !
 
வேதம் நான்கும் விளங்கிக் கொண்டும்
விடுகதை ஆனவள் உன்னால்   - உயிர்
சேதம் இன்றிச் சிரச்சே தத்தைச்
செய்யத் துணியுது தன்னால் !
 
காற்றும் உன்றன் குழலைத் தேடிக்
கவிதை சொல்லிப் போகும் - உயிர்
போற்றும் அன்பில் புன்னகை தடவிப்
புல்லாங் குழலில் ஏகும்   !
 
நாடியில் மெலிதாய் நளினம் காட்டும்
நங்கை உனக்கும்  மச்சம்  - இசைக்
கோடியில் பாடும் கொவ்வை இதழாய்க் 
குழைந்தைச் சிரிப்பின் எச்சம் !
 
கவிதை ரசிக்கும் கயல்விழி  உனக்கும்
கவிஞன் இவன்மேல் வெறுப்பு  - மனம்
தவிக்கும் நொடிகள் தடுத்தல் உன்றன்
தாய்மைக் குணத்தின் பொறுப்பு !
 
நண்பா என்றே நயமாய்ச் சொன்னாய்
நானும் உணர்ந்தேன்  அன்பு - நாளை
வெண்பா எழுதி விடியலில் தருவேன்
விழி..நீ திறக்கும் முன்பு !