நீரில் தத்தளித்த தூசி நானம்மா
அலையேன உன் அன்பு கிடைத்ததால்
ஆடியபடியே அடைந்தேன் கரைதனை

யாதி மத பேதமின்றி உனக்காக
தினம் ஒரு கவி மலர் நான் தூவ
எனக்கொரு சேதி தரும்
போதிமரம் நீதானம்மா-ஆனாலும்

விழிகளுக்கும் வினைகளா?
விடுதலை நாம் பெறுவது எப்போது
வினாய் வெறுக்கிறது பல உள்ளங்கள்
விம்மிய படியே நம் வாழ்வு

விழி இருந்தும்
குருடானேன்
விதி இருந்தும்
சதியால் வாடுகிறேன்

விதி என்ற சொல் ஒன்று
விளையாடுதம்மா
வினாய் போன என்
வாழ்விலும்