பெண்ணாய் பிறந்தும்
பெற்றோரை பார்த்ததில்லை
பேராசை ஏதுமின்றி வாழ்ந்து
பேரறிவு பெற்று விட்டாய்

இருண்ட என் வாழ்வுக்குள்
சொந்தம் என்று சொல்லிக் கொள்ள
இதமாய் தந்தாயே ஒளியாய்
காதல் என்ற ஓர்வார்த்தை

துன்பத்தில் ஒரு மடல்
தொலைவில் இருந்து
துவளும்-என்
துயவளே உனக்கு-உன்